Wyznanie

Z Oropedia

Każdy mieszkaniec Orodlinu ma prawo do wiary w jedno Bóstwo, dzięki niemu modlenie się w świątyni może zwiększyć nam jakąś cechę czy umiejętność (rodzaje cech/umiejętności które możemy zwiększyć są zależne od wybranego Bóstwa) gdybyśmy chcieli zmienić wiarę, należy wejść i statystyki i kliknąć w link obok wyznania (koszt: 200 punktów wiary). Jeśli nie posiadamy tylu PW- będziemy posiadać przez jakiś czas Punkty Wiary na minusie.


Spis treści

Bóstwa

Tartus

Jeden z niegdyś upadłych Bogów, strącony przez wielką czwórkę. Władający potężną mocą, potem wygnany i przeklęty. Minęły tysiąclecia, zanim powrócił, aby jeszcze raz próbować odcisnąć swoje piętno na planie śmiertelnych. Tartus wyglądem przypomina wysmukłego elfickiego wojownika o długich ciemnych włosach, dzierżącego w prawej ręce długi miecz, w lewej zaś magiczną sferę ognia. Jego obsydianowa zbroja płytowa i nagolenniki kontrastują z jasną, alabastrową skórą. Z tułowia wyrastają mu wielkie płomienne skrzydła przypominające feniksa, dzięki którym potrafi monumentalnie utrzymywać się w powietrzu. Tartus jest mistrzem magii ognia i planów piekielnych. Podczas swego wygnania zawładnął i opanował wiele z upadłych planów astralnych, gdzie podporządkował sobie ogromne rzesze demonów i czartów. Stąd jest także biegły w wszelakiego rodzaju przywoływaniach demonów. Jego siedzibą była mityczna góra Ephel, z której trzewi Tartus czerpał swoje niespożyte siły. Niegdyś czczony przez kilka elfich plemion i jaszczuroczłeków. Jednakże w dzisiejszych czasach jest potępiany przez większość ras. Ludzie i hobbici boją się jego demonicznej aury, uważając go za Boga zła i piekieł. Jaszczuroczłecy i krasnoludy nie tolerują jego magii i nazywają Bogiem Ciemności. Elfy zaś pamiętają tylko szczątki historii, kiedy Tartus cieszył się jeszcze uznaniem Wielkiej Czwórki.

Mimo swojej złej sławy Tartus stał się patronem magów bitewnych i elfów ognia, którzy czcili jego moc i czerpali od niego boskie wsparcie i siłę. W świecie Orodlinu pojawia się coraz więcej wyznawców upadłego Bóstwa szczególnie wśród czarowników i przywoływaczy demonów. Tartus potrafi bowiem wysłuchać swych podwładnych i wspierać wojowników władających bronią białą w bitewnej modlitwie. Ostatnimi czasy szczególnymi względami Pan Ognia obdarza hutników, których profesja przypomina Mu dawne czasy, w których dane mu było współrządzić Światem, i kiedy to sięgał po nieskończone moce rozżarzonej lawy.

Błogosławieństwa do:

   * Walka bronią
   * Rzucanie czarów
   * Hutnictwo
   * Inteligencja
   * Siła

Anea

Potępiona córka Illuminati i Anariel, wygnana z siedziby Panteonu za zdradę i wiarołomstwo. Niegdyś była sekretną kochanką Tartusa. Wykorzystana przez Niego i upokorzona zaszyła się w odmętach planów astralnych. Mimo wielu nieszczęść zachowała dumę i postawę godną potomka Potężnych. Jej postać przypomina ludzką kobietę - wysmukłą, wyprostowaną, o nietuzinkowej wręcz urodzie, która podkreślają czarne długie włosy często zakryte kapturem. Jedyną oznaką krzywd jakich doznała są oczy – ich boski blask zgasł wraz z uczuciem, któremu poświęciła cząstkę siebie.

Anea potrafi okiełznać moce światła, dzięki czemu umiejętnie manipuluje widzianymi przez nas obrazami. Z tego powodu często bywa nazywana Panią Iluzji. Jej niespotykana ciekawość sprawia, iż potrafi dotrzeć do każdej informacji, a wszelkie tajemnice nie mogą się jej oprzeć.

Niegdyś radosna i pełna życia, nie stroniła od niesienia pomocy. Dziś pozostała zimna i wyrachowana. Swoje moce i urodę wykorzystuje do manipulowania, mamienia i pozyskiwania jakichkolwiek informacji, które mogłyby być wykorzystane dla jej własnych celów Anea nie jest z gruntu zła, jednak posiada swój własny system wartości, wypaczony przez tragiczne wydarzenia. Nie jest żądna władzy ani zemsty, jednak nie zawaha się użyć przemocy i przelać niewinną krew, aby osiągnąć nałożony przez siebie cel.

Do jej czcicieli najczęściej zalicza się skrytobójców, szpiegów, wszelkiego rodzaju kuglarzy i iluzjonistów oraz ludzi o wątpliwej reputacji. Przez resztę mieszkańców Orodlinu jest mało znana, czasem uważana za złego bożka lub pogardzana

Błogosławieństwa do:

   * Rzucanie czarów
   * Uniki
   * Siła woli
   * Zręczność


Meltis

Wraz z Dintel – jej bliźniaczą siostrą przemierza krainę Orodlinu, niosąc pomoc każdej potrzebującej istocie. Nikt nie wie skąd się wzięła. Niektórzy mędrcy twierdzą, że boskie siostry są czystą esencją dobra. Tylko nieliczni widzieli jej prawdziwą postać, i nawet wtedy nie potrafili określić szczegółów wyglądu, gdyż Bogini zmienia swoje oblicze w zależności od okoliczności i osoby której się objawia. Jednak najczęściej przeobraża się w postacie zwierząt, zwłaszcza ptaków, które są uosobieniem jej temperamentu. Albowiem ceni sobie wolność, niezależność, dryfując jak ptak po astralnych przestworzach. Jej radość życia często odzwierciedla otaczający ją śpiew ptaków, a miejsca które odwiedziła na długo rozkwitają bujną zielenią.

Meltis czczona jest przede wszystkim jako Bogini Natury. Opiekuje się wszystkimi żywymi istotami, a w szczególności roślinnością. Panując nad naturą ziemi Meltis potrafi ożywić zielenią nawet najbardziej jałowe i spaczone tereny. Często przez bractwa druidów nazywana jest Wielką Matką, do której modlą się kapłani, uzdrowiciele i zielarze. Nierzadko także drwal idący na wyręb prosi o błogosławieństwo Meltis, aby kolejny dzień ich ciężkiej pracy odbył się bez nieszczęść. Modlitwą do Matki nie pogardzi nawet sędziwy krasnoludzki górnik czy geolog prosząc o udaną i bezpieczną wyprawę w głąb kopalnianego szybu.

Błogosławieństwa do:

   * Zielarstwo
   * Drwalnictwo
   * Górnictwo
   * Siła
   * Wytrzymałość


Dintel

Często mylona ze swoją bliźniaczą siostrą Meltis – podobnie jak ona, nikt dokładnie nie wie jak wygląda, choć Dintel upodobała sobie postacie leśnych zwierząt zwłaszcza saren i łani. Posiada znacznie spokojniejszy temperament niż siostra, jest wyważona i stateczna, często to ona stanowi głos rozsądku w siostrzanym duecie. Choć i Ona uwielbia powiew wiatru i wolności, gdy biegnie kłusem przez las. Zawsze towarzyszy jej orszak przeróżnych zwierząt, zwłaszcza całe roje motyli, które oddają hołd swojej Pani.

Dintel uznawana jest za Bogini Życia. To za jej pośrednictwem i wstawiennictwem kapłani posiadają moc uzdrawiania. To do niej alchemicy nucą modlitwy i pieśni warząc swoje mikstury. Jako, że upodobała sobie wszelkie formy życia Dintel szczególną pieczę otoczyła hodowców i z uwagą przygląda się, czy aby jej podopiecznym nie staje się żadna krzywda.

Błogosławieństwa do:

   * Hodowla
   * Alchemia
   * Zielarstwo
   * Punkty Życia
   * Siła woli

Yala

Niekiedy można usłyszeć opowieści przerażonych chłopów, którzy opowiadają w karczmach o napotkanej niskiej postaci, od której biła niesamowita, boska aura. Postać ta towarzyszyła kupieckim karawanom, czy to prowadziła malutki przydrożny kramik z rzemieślniczymi drobiazgami, choć nikt nie był w stanie powiedzieć skąd i w jaki sposób nagle pojawił się ów tajemniczy sklep. Sprzedawane przedmioty zazwyczaj miały w sobie jakieś ukryte moce, często kuglarskie i żartobliwe, o których właściciel przewrotnie nie informował...

Gdy słyszysz podobne opowieści, to zapewne dotyczy to Bogini Rzemiosła. Przypomina swoim wyglądem niską drobną postać kobiety, gnoma z rudawą, kędzierzawą czupryną. Na ustach Yali zawsze widnieje figlarny uśmieszek. Na pierwszy rzut oka Bogini wygląda na niedorozwiniętego gnomiego wyrostka, jednak to tylko pozory. Yala to mistrzyni wszelakiego rzemiosła - jest uosobieniem cierpliwości i precyzji. Jej drobne i zgrabne rączki w połączeniu z magią jaką włada pozwalają jej na wykonanie artefaktów o niespotykanych właściwościach. Najczęściej jednak Yala nie może powstrzymać swojego figlarskiego temperamentu i wykonuje przedmioty do gier, zabaw i wszelkiego rodzaju psikusów. Stąd większość mędrców często drwi i niedoceniają jej, twierdząc iż sztuka magiczna jest zbyt poważna i nie należy z niej stroić żartów.

Nie mniej jednak Yala czczona jest przez wielu rzemieślników, którzy potrafią docenić kunszt i wartość wyrabianych przez nią przedmiotów. A każdy taki podarek jest wielkim wyróżnieniem i błogosławieństwem Bogini.

Błogosławieństwa do:

   * Kowalstwo
   * Jubilerstwo
   * Stolarstwo
   * Inteligencja
   * Siła woli

Unrod

Bardzo tajemnicze Bóstwo. Niewiele o nim wiadomo poza tym, iż jest patronem myśliwych. Rzadko kiedy ujawnia się śmiertelnym, a jeśli już to jego postać jest zamaskowana lub zakapturzona. Do jego nieodzownych atrybutów należy monumentalnych rozmiarów refleksyjny łuk, misternie zdobiony mithrilem i innymi minerałami szlachetnymi, z którego potrafi ustrzelić cel z każdej odległości. Znane jest nawet powiedzenie Bądź celny jak Unrod.

Jako Pan Myślistwa wielbiony jest przez leśników, mistrzów broni miotanej, a nawet przez złodziei modlących się o pomyślność skradania się.

Błogosławieństwa do:

   * Strzelectwo
   * Stolarstwo
   * Zręczność
   * Wytrzymałość


Luzubal

Już na samo wspomnienie na temat tego mrocznego Boga zamierają głosy w karczmie, a strach zagląda w serca nawet najwaleczniejszych wojowników. Znany też pod nazwą Pan Wojny i Mordu. Niegdyś wielki i niezwyciężony jaszczurzy wojownik, będący postrachem całego Królewstwa Orodlinu. Jego potęga i moc była tak wielka, że wyzwał na pojedynek i stanął w szranki z jednym z Potężnych. Zdołał pokonać samego Karsertha, a ten epicki pojedynek opisuje wiele bitewnych hymnów. Jednak jego zwycięstwo stało się zgubą dla mieszkańców Królestwa Orodlinu. Pokonując Potężnego posiadł moc o której mu się nawet nie śniło i uzyskał nieśmiertelność. Od tej pory rozochocony zaczął jeszcze częściej mordować i palić wsie, a rzesze jego najemników oraz wyznawców wciąż rosną i będą stanowić coraz większy problem dla wolnych plemion i miast Królestwa.

Luzubal nosi ogromnych rozmiarów zbroję płytową z wystającymi długimi kolcami, na które czasem nadziewa swoich przeciwników w walce. Jego ulubioną bronią jest wielki, ciężki kiścień o trzech kulach nabijanych kolcami. Władał nim tak sprawnie, iż tylko szaleniec nieświadomy Jego potęgi zechciałby mu zastąpić drogę. Ponadto Luzubal dzierżył w lewej dłoni wzmacnianą meteorytem tarczę, którą potrafił także zaatakować przeciwnika, zbijając z tropu swoim niekonwencjonalnym stylem walki.

Siedzibą Pana Mordu pozostała jego pierwotna twierdza, znajdująca się daleko na wschodzie za górami Mglistymi. Jego zamek stanowi mekkę i zbiorowisko jego wyznawców – tam też formułuje i organizuje kolejne zbójeckie armie. Pomimo swej mrocznej aury, Luzubal jest bohaterem każdego wojownika, żywym przykładem, iż dzięki swoim umiejętnościom można osiągnąć nie tylko sławę, ale także nieśmiertelność.

Błogosławieństwa do:

   * Walka bronią
   * Strzelectwo
   * Szybkość
   * Inteligencja


Gulgard

Bożyszcze krasnoludów, ucieleśnienie ich ideałów i stylu życia. Dla krasnoluda objawienie Gulgarda – sędziwego, potężnych rozmiarów Boga uosabiającego ich rasę, który trzyma w jednej dłoni kowalski młot, a w drugiej kilof – stanowi zaszczyt i spełnienie swojego życia. Wielki Kowal, jak mawiają jego wyznawcy, opiekun najszlachetniejszych krasnoludzkich rzemiosł: kowalstwa, górnictwa i hutnictwa. Swoim czcicielom nie szczędzi łaski, siły i natchnienia. Jego siedzibę stanowią podziemne sztolnie, huty i zakamarki – to tam upaja się zapachem dymu czy dźwiękiem kowalskich młotów.

Błogosławieństwa do:

   * Kowalstwo
   * Górnictwo
   * Hutnictwo
   * Wytrzymałość
   * Siła woli


Artis

Mędrcy wciąż toczą spory kim naprawdę jest Artis i co sobą uosabia. Jedni twierdzą, że należy jej się miano Bóstwa, albowiem niewątpliwie posiada magiczne moce i szereg wyznawców. Drudzy jednak uważają, że jest to jeden z upadłych aniołów lub avatarów jednego z Potężnych. Jakkolwiek by spór ten został rozstrzygnięty, Artis ma wielu wyznawców wśród jubilerów i opryszków.

Nie ma żadnych doniesień o objawieniach tego Bóstwa, nie wiadomo czy on na pewno istnieje i czy kierowane do niej modły dają jakikolwiek efekt. Nie mniej jednak wielu spośród pospólstwa, biedoty i żebraków czci Artis jako bożka Bogactwa, wierząc w jej wstawiennictwo i poprawę bytu.

Błogosławieństwa do:

   * Jubilerstwo
   * Alchemia
   * Zręczność
   * Szybkość


Veldorn

Jeden z zapomnianych bogów. Narodził się wraz z wielką czwórką. Zginął z rąk Tartusa, aby następnie odpłynąć za morze. Miał wrócić po kresie wszystkiego, kiedy świat upadnie i narodzić się na nowo. Po wielu wiekach Ci, któzy znali tą przepowiednię, traktowali ją jako legendę sądząc, że Keadilian - brat Karsertha nigdy nie istniał lub odszedł na zawsze. Kiedy pan wojny zginął, a jego miejsce zajął Luzubal, Veldorn powrócił z krainy mgieł. Jego przyjście zapowiedziały słowa proroka i kapłana Karsertha:

Widzę światło na północy, płomień pośród mgieł i wód. Nadchodzi wraz z jaśniejącą gwiazdą ten, który przyniesie sprawiedliwość, odrąbie rękę mordercy i język kłamcy. Dłoni jego nie parzy świętość Silvenglora, gdyż ta świętość jest z nim i w nim. Ostatni z boskich atrybutów Karsertha. Jedyny, którego Luzubal pochłonąć nie zdołał i który go zniszczy, kiedy nadejdzie czas.

Veldorn jest bogiem sprawiedliwości, odwagi, męstwa, honoru, wojny, a także zasłużonej kary. Zwany jest Merrenealem, czyli Mścicielem, gdyż ma on pomścić śmierć brata. Nie posiada stałej siedziby błąkając się po świecie i wspierając tych, którzy postępują według jego prawa. Przyjmuje postać rosłego wojownika. Zawsze dzierży miecz (Silvenglor - ongiś miecz Karsertha) i tarczę - dar Heluvalda (wykuł on ją na początku istnienia, przed tym, jak Keadilan odszedł ze świata żywych). Skronie jego zdobi skrzydlaty hełm. Towarzyszy mu orzeł Invar.Po dusze zmarłych wojowników Veldorn posyła Tirie - wojowniczki - które zabierają je do królestwa mgieł.

Grono wyznawców Veldorna stale się zwiększa. Przystępują do niego głównie Ci, którzy dawniej czcili Karsertha - wojownicy, rycerze i paladyni. Wszyscy oni postępują w zgodzie z kodeksem honorowym i normami postępowania. Cechują się też przywiązaniem do tradycji. Panuje wśród nich także zasada mowa jest srebrem, a milczenie złotem - starają się zatem odzywać jedynie wtedy, gdy mają coś ważnego do powiedzenia. Z tego też powodu nowo wyświęcony kapłan Veldorna musi przejść próbę milczenia (przez 6 miesięcy nie może się odezwać ani słowem).

Błogosławieństwa do:

   * Uniki
   * Walka bronią
   * Inteligencja
   * Wytrzymałość

Modlitwa

Posiadanie pewnego wyznania daje możliwość Modlitwy, która to z kolei daje możliwość otrzymania któregoś, z wcześniej wspomnianych błogosławieństw. Zapraszam na podstronę Modlitwa.